4. Niedziela Pasyjna

26 marca 2017 r.

55.Ciało moje jest prawdziwym pokarmem, a krew moja jest prawdziwym napojem. 56.Kto spożywa ciało moje i pije krew moją, we mnie mieszka, a Ja w nim. 57.Jak mię posłał Ojciec, który żyje, a Ja przez Ojca żyję, tak i ten, kto mnie spożywa, żyć będzie przeze mnie. 58.Taki jest chleb, który z nieba zstąpił, nie taki, jaki jedli ojcowie i poumierali; kto spożywa ten chleb, żyć będzie na wieki. 59.To mówił, gdy nauczał w synagodze w Kafarnaum. 60.Wielu tedy spośród uczniów jego, usłyszawszy to, mówiło: Twarda to mowa, któż jej słu-chać może? 61.A Jezus, świadom, że z tego powodu szemrzą uczniowie jego, rzekł im: To was gorszy? 62.Cóż dopiero, gdy ujrzycie Syna Człowieczego, wstępującego tam, gdzie był pierwej? 63.Duch ożywia. Ciało nic nie pomaga. Słowa, które powiedziałem do was, są duchem i żywotem, 64.lecz są pośród was tacy, którzy nie wierzą. Jezus bowiem od początku wiedział, którzy są niewierzący i kto go wyda. 65.I mówił: Dlatego powiedziałem wam, że nikt nie może przyjść do mnie, jeśli mu to nie jest dane od Ojca.

J 6,55-65


Sam Jezus Chrystus zaprasza i posila nas w Sakramencie Ołtarza

 

I.   Myślę, że wszyscy dzisiaj rano spożyliśmy dobre śniadanie, nawet gdy być może trzeba było się śpieszyć, aby na czas zdążyć na nabożeństwo.  Jednak dobre śniadanie nie wystarczy, by aby nadać właściwy sens i treść dzisiejszej niedzieli. Udajemy się do kościoła, kaplicy by uczestniczyć w nabożeństwie, by wspólnie słuchać Bożego Słowa. Słyszymy dzisiaj fragment dłuższej wypowiedzi Jezusa. Wygłasza swą mowę po nakarmieniu pięć tysięcy głodnych. Cudownym nakarmieniem tysięcy głodnych ludzi potwierdza, że Bóg nie tylko daje nam chleb powszedni ale także wszystko co w tym określeniu się zawiera. Nadto mówi Jezus: „Ja jestem chlebem żywym, Który z nieba zstąpił; jeśli kto spożywać będzie ten chleb, żyć będzie na wieki;” /w. 51/ I powiada, że winniśmy się Nim karmić jak chlebem.

 

II.   Dlatego dzisiejsza niedziela nosi nazwę Laetare tzn. „radujcie się” z Wieczerzy Pańskiej, gdyż Jezus jest chlebem i siebie daje jako pokarm do spożywania. Chleb jest dla nas podstawowym artykułem spożywczym. Bez chleba, bez przyjmowania pokarmu człowiek cierpi, choruje, grozi mu śmierć.

 

W Modlitwie Pańskiej prosimy: ”Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj…” To wielka łaska Boża i wielki przywilej wierzących w Boga Ojca, że jako dawcę wszystkich dobrych darów możemy prosić o to, co do codziennego życia potrzebujemy. Bożych darów nie możemy traktować, jako coś co nam się należy. W wielkim błędzie jest także każdy, który uważa, że wszystko co posiada, co do wyżywienia ciała i zaspokojenia jego potrzeb należy, zawdzięcza sobie. Przez słowa modlitwy Jezus uczy i przypomina nam, że to Bóg daje nam codziennie chleb powszedni, a my winniśmy dar ten przyjmować z dziękczynieniem. Dostrzegajmy także potrzeby bliźniego i dzielmy się z tymi, którzy cierpią niedostatek.

 

Z ust Jezusa słyszymy, że nie ma zdrowego duchowego życia w sobie ten, kto  nie spożywa pokarmu który ustanowił w swym sakramencie Chrystus Pan. Jezus pragnie być nie tylko dawcą wszystkich dobrych i doskonałych darów. On daje nam Siebie. Pokarm ten jest życiem w całej pełni tego słowa. W rozmowie ze swym uczniem Tomaszem mówi: „Ja jestem droga i prawda i żywot” /Jan 14,6/.   

 

Jedna z pieśni komunijnych zawiera słowa modlitwy wyrażające sens przystępowania do Sakramentu Ołtarza:

 

„Jezu, Ty żywota chlebie, daj, bym godnie przyjął Ciebie. Daj,  bym Tobą pokrzepiony, w Twej miłości utwierdzony, tak jak teraz, tu na ziemi, w niebie gościem był z świętymi.” /Ś.E. 409,6/

 

Ja jestem chlebem żywym, który z nieba zstąpił”. Jezus, mówiąc te słowa, najpierw nakarmił głodnych. Będąc świadkami tego wspaniałego cudu, następnego dnia znowu zbierali się wokół Jezusa. I wtedy Jezus im rzekł: „Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam, szukacie mnie nie dlatego, że widzieliście cuda, ale dlatego, że jedliście chleb i nasyciliście się. Zabiegajcie nie o pokarm, który ginie, ale o pokarm, który trwa, o pokarm żywota wiecznego, który wam da Syn Człowieczy.” /J 6,26.27/

 

Wszystko, co spożywamy wskazuje na Niego, który podaje nam duchowy pokarm, rodzący i umacniający wiarę, dar życia wiecznego. Jezus Chrystus jest naszym prawdziwym pokarmem i prawdziwym napojem! /w.55/

 

On Sam siebie ofiaruje nam w obecnym przemijającym życiu, abyśmy w społeczności z Nim weszli w posiadanie życia wiecznego.

 

Dlatego mówi: „kto spożywać będzie ten chleb, żyć będzie na wieki” /w. 51/ - To bardzo ważne Słowo Jezusa, które zawiera obietnicę, przeznaczoną dla każdego, kto przygotowany, wcześniej pojednany z Bogiem i z ludźmi, ze szczerym pragnieniem przystępuje do sakramentu.

 

III.   Dlatego dzisiejsza niedziela nazywa się Laetare tzn. „radujcie się” pokarmem Pana. Ponieważ Jezus jest i daje nam chleb żywota wiecznego. Pewna kobieta przebywająca w domu opieki obchodziła swoje 105 urodziny. W lokalnej gazetce wydrukowano artykuł z jej zdjęciem. Redaktorka w tytule artykułu umieściła zdanie wybrane z wypowiedzi sędziwej kobiety, które brzmiało: „To jeszcze nie jest wszystko. Najpiękniejsze jest przede mną”. 

Czy nie zadziwia i nie zaskakuje nas jej optymizm?  Reporterce opowiedziała że była ósmym z jedenastu dzieci. Ojciec był murarzem i już w dzieciństwie sama musiała ciężko pracować. Jej wiara i zaufanie do Boga pozwoliły na przetrwanie w ciężkich czasach. Za wszystkie 105 lat dziękuje Bogu. Zawsze spoglądała w przyszłość i teraz mówi: „Najpiękniejsze jest jeszcze przede mną!” Tą pewność Jezus i nam ofiaruje. Nasze życie jest cenne i ważne dla Niego. Dlatego obdarza nas życiem wiecznym, na zawsze z Nim, w Jego Królestwie!

 

Dlatego mówi: „ Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam, jeśli nie będziecie jedli ciała Syna Człowieczego i pili krwi Jego, nie będziecie mieli żywota w sobie.” /w.53/

 

Kiedyś człowiek żył 40 lat a potem z ulgą, nadzieją i ufnością wchodzili w sferę wieczności. Obecnie człowiek życzy sobie 100 lat życia, ale też często nie oczekuje niczego więcej. Doczesne życie traktuje jako maksimum tego co może osiągnąć. My jednak szukamy życia, które przewyższa ziemską rzeczywistość jakościowo i czasowo.  Za życzeniami zdrowia, składanymi przy różnych okazjach, tak naprawdę ukryta jest tęsknota za wiecznością. Bo każdy wie, że zdrowie jest nietrwałe, przemija. Ale Jezus mówi: „Ja jestem chlebem żywym, który z nieba zstąpił; jeśli kto spożywać będzie ten chleb, żyć będzie na wieki” /w.51/ , oraz „Kto spożywa ciało moje i pije krew moją, ten ma żywot wieczny, a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym.”/ w.54/

 

IV.  Dlatego Laetare tzn. „radujcie się” z Wieczerzy Pańskiej. Ewangelista Jan wielbi Jezusa w słowach: „A Słowo ciałem się stało i zamieszkało wśród nas, i ujrzeliśmy chwałę Jego, chwałę, jaką ma jedyny Syn od Ojca, pełne łaski i prawdy” /J 1,14/  Taką radość przeżywamy w Święta Bożego Narodzenia. A dzisiaj słyszymy: „Chleb, który Ja wam dam to ciało moje, które Jan oddam za żywot świata” /w. 51/. Dla nas Pan Jezus zstąpił ziemię i z miłości do swego Ojca i do nas poświęcił swe życie. Przyjął na siebie karę, umarł w potępieniu i opuszczeniu za nasze grzechy. Znaczenie tego czynu Pan Jezus wyjaśnia w Słowach: „To jest ciało moje, które się za was daje,” „Ten kielich, to nowe przymierze we krwi mojej, która się za was wylewa” /Łk 22,19.22/  Te Słowa powiedział w Wielki Czwartek podczas ustanowienia sakramentu Komunii Św. , będącego znakiem Nowego Przymierza, które Bóg z nami zawarł. I ile razy przystępujemy do Stołu Pańskiego, wtedy zawsze odnawiamy i potwierdzamy ważność, ciągłość naszego przymierza z Bogiem. Przeżywamy też realną obecność Chrystusa, doświadczając cudownej społeczności z Nim.

 

Świadomie stajemy się tymi, którzy są Jego, do Niego należą i Jego pozostają.

 

Laetare – radujmy się, chętnie i zawsze z wdzięcznością przyjmujmy  pokarm, który nam podaje Bóg, gdyż:

- to Jezus ustanowił sakrament Komunii Świętej, który jest prawdziwym, nie skażonym pokarmem i napojem dla naszej duszy, którym nas umacnia w wierze,

- tylko Jezus ofiarował swe bezgrzeszne ciało i niewinną krew, dla naszego zbawienia,

- tylko Jezus otwiera nam drogę do wieczności, bramę do Królestwa Bożego i życia w wiecznej społeczności z Nim w Królestwie Niebieskim. Amen.

ks. Jan Raszyk
  • W co wierzymy?

    Biblijną naukę Kościoła Ewangelicko-
    Augsburskiego streszczają 4 zasady.

    sola Scriptura - jedynie Pismo
    sola Gratia - jedynie Łaska
    sola Fide - jedynie Wiara
    solus Christus - jedynie Chrystus

    czytaj więcej
  • Galeria fotografii

    • Sobotnie nabożeństwo i koncert
      Sobotnie nabożeństwo i koncert
    • 500 lat i pięćsetka fiatów
      500 lat i pięćsetka fiatów
    • Nabożeństwo na Równicy
      Nabożeństwo na Równicy
    • Nabożeństwo ze Strażą Graniczną
      Nabożeństwo ze Strażą Graniczną
    • Tydzień Ewangelizacyjny w Zelowie 2017
      Tydzień Ewangelizacyjny w Zelowie 2017
    • Dzień otwarty Wydziału Pedagogiki ChAT
      Dzień otwarty Wydziału Pedagogiki ChAT
    • Modlitwa w zakładzie karnym - EDK
      Modlitwa w zakładzie karnym - EDK
    • Lublin gospodarzem święta muzyki
      Lublin gospodarzem święta muzyki
    • Przed Ewangelickimi Dniami Kościoła
      Przed Ewangelickimi Dniami Kościoła
    • U Małego Lutra ze Wschowy
      U Małego Lutra ze Wschowy
  • O naszym Kościele

  • Kalendarz wydarzeń

    «Maj 2017»
    Nd Pn Wt Śr Cz Pt So
      01 02 03 04 05 06
    07 08 09
    15 16 17
    22 23 24 25 26 27
    28 29 30 31